Spor salonu olması için tasarlanan ama daha sonra hastane olarak kullanılmak üzere kiralanan hastanemiz belki de Dünyadaki alt katında düğün salonu olan tek hastanedir…
Kışın lastik yerine palet takılan bu nedenle adı paletli ambulans kalan aracımız
Komşumuz belediye binası…
Acil camından hastane manzaram ve bizim emektar ambulans bu aralar bakımda olduğundan kendisi şuanda kapıda değil….
Yaz gelir gelmez, yıllardır hayalini kurduğum köy evine taşındım. 
Doğrudan dereden çekilen su; yağmurlu günlerde, çamaşır makinasının, çamurla yıkama yapmasına sebep oluyor… İşte gerçek köy evi…
Veee bu evi tutma sebebim TERAS… 
Toparlanmak için biraz daha zamana ihtiyacım var.
Senliklerle aram iyi olmasa da, uçurtma festivaline Perşembe ye dogru yola ciktim. Başlangıç saatini bilmediğim icin erkenden yerleştim şenlik alanına 5 TL ye aldığım uçurtmamla. 
Şenlik alanı Yason burnuna kurulmuştu. Şiddetli rüzgarın yardımı ile havalandirdim uçurtmamı , dondurmamı yerken daha yükseklere tirmandirdim uçurtmamı ta ki düşman bir uçurtmanın ipi benim uçurtmamın yüksekliğini kiskanana kadar tam uçurtmayı vurmasınlar derken uçurtmam ile bağlantımı kopardı , kem gözler.
Dondurmam bile ağlıyordu. Yapıs yapıs göz yasları parmaklarimdan elime dogru süzüldü. Senlik daha yeni başlarken ayrıldım, uçurtmamın ayrılığına dayanamadigimdan….
Kumbaşı Limanında fotoğrafçı Özcan Gönül’ün baba evinde kahvaltı ile başlıyoruz.
Limanda balıkçılarla sohbet ederken, 1 km’lik derinliğe kadar denizin dibini tarayan sonor cihazları yüzünden denizlerde tutulamayan balıkların da öldüğünü, çeşitliliğin bittiğini öğreniyoruz.
Yetiştirme somon, levrek ve kaya mezgiti dışında çıkan başka bir şey çıkmaz olmuş.
Türkiye’nin ikinci yavaş şehri (citta slow) adayı Perşembe den başlıyoruz gezimize. Yanımda fotoğrafçı Özcan Gönül ile düştük yollara.
Perşembe ilçesine bağlı Beylik Köyü ilk durağımız. Ordu’da pek çok kez karşılaştığım caminin karşısında mezar yerleşimi köyün merkezinde bulunuyor. Burada fotoğraflarımızı çektikten sonra sahil yoluna tekrar dönüyoruz.
Yol üstünde sahile 5 metre kadar yaklaşan iki tane yunusun fotoğraflarını çekebilmek için, onlarla kovalamaca oynuyoruz. Denizlerdeki balık azlığından yunuslarda etkilenmiş.
Ordu sahili boyunca kıyıda avlanan yunuslar için 500 metre geri sürüyorum arabamı, herşey hazır yunusları beklerken kıyıya atılmış ağları farkediyoruz. Bizden sonra gelen yunuslar da ağları farketmiş olacak ki yanımızdan açıktan geçerek yollarına devam ediyorlar.
Ordu koy
Yazın gideceğim koylardan biri…
Ordu Tersane
Sonraki durak mini tersane…
Baharın tadını çıkaran köpek, arkadaşına saçlarını fırçalatıyor.
Hayatının 15 yılını Ordu Yalıköy’de geçiren Özcan Bey ile yemek molası veriyoruz. Ünlü Yalıköy köftesinden (yağda kızartılmış) yedikten sonra yine sahile vuruyoruz kendimizi, Balıkçı gemilerini gezerken trilyonluk gemilere sahip olan insanların işçilerle birlikte ağ tamir etmesi, başarılı patron profili için gerekli olan nitelikler kısmına bir girdi daha ekletiyor.
Yalikoy'de ağ tamiri
Balıkçı Ekrem Dok’tan bir gün birlikte balığa çıkma sözü alıyoruz. Kendisinin bu sözünü unutmaması için burada tekrar etmek istedim.
Balıkçı Ekrem Dok
400 ‘e yakın fotoğraf, yaklaşık 8 saatlik geziden sonra Ordu’daki favori ilçem Bolaman’da güneşin batışı ile birlikte gezimizi bitiriyoruz. Bir dahaki gezimiz Gölköy’e bağlı Ulugöl olacak. Balık tutmamıza izin vereceklerini umuyorum…
Ordu günbatımı
İlk gönderimi iPad’im aracılığı ile yapıyorum. Bir gunluk seklinde olacak bu site sade, samimi ve gösterişten uzak olacak, zaten daha fazlası zaman kaybı.
İlk gönderi icin bu kadar yazı yeter. Ordu’dan bu gunluk bu kadar.
